บทที่ 1124 ดอกไม้พลีชีพเพื่อรัก

"แกยังรู้อะไรอีก? นายหญิงที่ชื่อหว่านจวินคนนี้ ทำไมถึงกลายเป็นหลิวหลีได้?" ลู่เฟยจ้องมองผ้าเช็ดหน้าสีเลือด

"ท่านผู้บัญชาการขังนายหญิงหว่านจวินไว้ที่นี่ สั่งให้บ่าวคอยเฝ้าเอาไว้ ต่อมาท่านผู้บัญชาการก็จากไปไม่กลับมาอีกเลย ช่างทำหลิวหลีหนุ่มคนนั้นคิดจะช่วยนายหญิงหว่านจวินออกไป แต่กลับถูกนายหญิงตึกตะวันตกจับได้ จึงถูกสังหารทิ้ง นายหญิงหว่านจวินเสียใจจนแทบขาดใจ จึงใช้ดอกหลิวหลีกรีดข้อมือฆ่าตัวตาย ท้ายที่สุดก็กลายเป็นแบบนี้..."

"กรีดข้อมือฆ่าตัวตาย หรือว่าคราบเลือดบนดอกถานนั่นจะเปื้อนในตอนนั้น ไม่ได้ใช้ชีวิตคนเผาขึ้นมา..." ลู่เฟยครุ่นคิด ดูเหมือนว่าดอกถานหลิวหลีสีเลือดนี่จะแตกต่างจากกระถางรวบรวมปราณหยินอยู่บ้าง

"แล้วไงอีก?"

"บ่าวบอกเรื่องที่รู้ไปหมดแล้ว ขอปรมาจารย์โปรดไว้ชีวิตบ่าวด้วยเถิด..."