บทที่ 1149 ในเมื่อถูกหาว่าเป็นพวกลัทธินอกรีต ก็ใช้เล่ห์เหลี่ยมสักหน่อยคงไม่ผิดกติกาหรอกนะ

"ซันหยางเจินจวิน ท่านยังคงเป็นคนแยกแยะผิดถูกไม่เป็นเช่นเดิม!" นักพรตชิงอวิ๋นผู้สวมชุดนักพรตเรียบง่ายและถือแส้ปัดฝุ่นก้าวเข้ามาในค่ายกล

"ท่านเคยฆ่าคนผิดมาแล้วครั้งหนึ่ง ยังคิดจะซ้ำรอยเดิมอีกหรือ?" นักพรตชิงอวิ๋นก้าวยาวๆ เข้ามาขวางระหว่างลู่เฟยกับมังกรไฟ จ้องมองซันหยางเจินจวินที่อยู่ในรถด้วยสายตาเย็นเยียบ

"นักพรตชิงอวิ๋น!" ลู่เฟยใจสั่นสะท้าน นึกไม่ถึงเลยว่าผู้อาวุโสท่านนี้จะรุดมาทันเวลาพอดี

"สหายตัวน้อยลู่ เธอวางใจเถอะ มีนักพรตอย่างข้าอยู่ที่นี่ เขาไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่ามแน่!" นักพรตชิงอวิ๋นหันหน้ามาทางลู่เฟยเล็กน้อย บนใบหน้าชราปรากฏรอยยิ้มอย่างเมตตา

"ท่านนักพรต!" พวกลู่เฟยทั้งสามคนซาบซึ้งใจเป็นอย่างมาก การที่สามารถยืนหยัดต่อสู้เพื่อผู้อื่นในเวลาเช่นนี้ได้ ผู้อาวุโสท่านนี้ช่างยอดเยี่ยมจริงๆ