บทที่ 1158 เงาปริศนาใต้แสงจันทร์

ลู่เฟยส่องไฟฉาย กวาดสายตามองไปรอบๆ

สถานที่แห่งนี้ดูน่าสนใจไม่น้อย ต้นไม้บนเขาขึ้นหนาทึบจนแทบไม่มีช่องว่างให้ลมผ่าน ไม่ว่าเดินไปทางไหน พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นแต่ใบไม้บดบังท้องฟ้า ทว่าที่ตรงนี้กลับมีลานโล่งอยู่จุดหนึ่ง

แถมยังเป็นรูปวงกลม ราวกับมีดวงจันทร์ตกลงมากลางหุบเขา

แสงจันทร์จากฟากฟ้าสาดส่องลงมา อาบไล้ต้นหญ้าบริเวณนี้พอดิบพอดี

ดงหญ้าราวกับถูกคลุมด้วยผ้าโปร่งสี白นวลชวนฝัน จนคนไม่กล้าเหยียบย่ำลงไป