บทที่ 1160 หวางผีจื่อโกนหัว

ดวงตาจิ้งจอกเรียวยาวบนหน้ากากจิ้งจอกจ้องมองลู่เฟยเขม็ง

ดวงตานั้นราวกับมีชีวิต มันส่องประกายแสงอันน่าสยดสยองออกมาผ่านรูม่านตาของหวางผีจื่อ

ทันทีที่ลู่เฟยสบตากับดวงตานั้น ก็รู้สึกเหมือนในสมองระเบิดขึ้นมาตูมหนึ่ง ร่างกายพลันแข็งทื่อไปในทันที

ทว่าความรู้สึกนี้คงอยู่เพียงชั่วครู่เท่านั้น พลังอาคมในกายโคจร เกล็ดมังกรตรงหัวไหล่ส่องประกายวาบ เขาก็ได้สติกลับคืนมาอย่างรวดเร็ว

เห็นเพียงหวางผีจื่อตัวนั้นพุ่งเข้ามาถึงตรงหน้าเขาแล้ว กรงเล็บอันแหลมคมตะปบเข้าที่ลำคอของเขา