บทที่ 1162 ตุ๊กตาแดนเกาะ

ใบหน้าตุ๊กตาที่ขาวซีดราวกับศพ อยู่ตรงหน้าของชาวบ้านคนนั้นพอดี

รูม่านตาของเขาถูกเติมเต็มด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยเจตนาร้าย และในหูของเขาก็ได้ยินเสียงเล็กๆ อันเย็นเยือกและประหลาดของเด็กสาว

เขาฟังไม่ออกว่าเด็กสาวกำลังพึมพำอะไร ได้ยินเพียงแค่เสียงนับเลขในตอนท้ายว่า "หนึ่ง สอง สาม..."

จากนั้น สติสัมปชัญญะของเขาก็ถูกความมืดมิดกลืนกินไป...

ในชั่วพริบตานั้นเอง—