บทที่ 1195 กวาดล้างสังหาร

ยามค่ำคืนมืดมิดจนหยั่งไม่ถึง

ภายในส่วนที่ลึกที่สุดของร้านอาหารญี่ปุ่น ยามาโมโตะ โนบุโกะนั่งอยู่บนเสื่อทาทามิ นางกำลังจัดดอกไม้อย่างสง่างาม

ทันใดนั้น นิ้วมือของนางก็ชะงักลง รู้สึกได้ถึงเปลือกตาที่กระตุกอย่างรุนแรง

นางหันกลับมามอง แล้วพบว่ากระถางดอกเบญจมาศที่วางอยู่ข้างหน้าต่างกำลังเหี่ยวเฉาลงอย่างรวดเร็ว

กลีบดอกไม้ร่วงโรยร่วงหล่นลงทีละกลีบ ใบสีเขียวเข้มเปลี่ยนเป็นแห้งกรอบและเหลืองอ๋อย