บทที่ 1197 ร่างแยก

กระแสพลังหยินทะลุทะลวงผ่านศีรษะของนางไปจนหมดสิ้น ที่กึ่งกลางระหว่างคิ้วปรากฏรูโหว่สีเลือดจนสามารถมองทะลุผ่านไปเห็นอีกฝั่งหนึ่งได้

เลือดสดๆ ไหลรินลงมาตามใบหน้าอันขาวซีดของนางอย่างเชื่องช้า

"ไม่..."

เงาดำที่อยู่ใต้เท้าของนางพลันสลายตัวไปอย่างกะทันหัน

ดอกเบญจมาศสีเลือดที่ยังคงลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงเลือนหายไปจนหมดสิ้นในชั่วพริบตา