บทที่ 1237 การช่วงชิงพลังชีวิต

ลู่เฟยนั่งกินเสบียงแห้งอยู่ฝั่งนี้ ส่วนกลุ่มของนักพรตชราก็กำลังกินกระต่ายย่างอยู่ฝั่งนั้น ทั้งสองฝ่ายต่างนิ่งสงบ ไม่มีใครหาเรื่องใคร ซึ่งนั่นช่วยให้กลุ่มของลู่เฟยได้มีเวลาพักหายใจหายคอ

เหล่าบอดี้การ์ดต่างเหนื่อยล้าและหวาดกลัวจนเกินขีดจำกัด เมื่อกินอะไรเข้าไปแล้วก็หลับตาลงทันที

ลู่เฟยเองก็นั่งหลับตาพักผ่อนเช่นกัน เขาตระหนักดีว่านี่เป็นเพียงความสงบก่อนพายุจะเข้า จึงต้องรีบกอบโกยพลังงานเอาไว้ให้ได้มากที่สุด

ข่าวดีเพียงอย่างเดียวคือ เมื่อเวลาผ่านไป ใบหน้าที่เคยขาวซีดของพวกเขาก็เริ่มกลับคืนสู่สภาพปกติ คำสาปแห่งรอยยิ้มที่น่ารำคาญนั้นหมดฤทธิ์ลงในที่สุด

เวลาค่อยๆ ผ่านไปท่ามกลางการเฝ้ารอ