บทที่ 1264 ผมยิ่งยาวขึ้น

ต้วนหลิงเยว่หลับไปอีกครั้ง ใบหน้าเล็กๆ ของเธอซีดจนน่ากลัว และมีเหงื่อเย็นผุดขึ้นตามหน้าผาก

โชคดีที่ยังมีแสงจากตะเกียงคุณธรรมคอยปกป้องไว้ มิเช่นนั้นดวงจิตคงไม่อาจคงตัวอยู่ได้

"หลิงเยว่เป็นเด็กดีมาตลอด ทั้งยังเข้าใจวิชาฮวงจุ้ย ทำไมถึงปล่อยให้เครื่องรางป้องกันตัวหายไป และยอมให้ผีร้ายเข้าใกล้ตัวได้ง่ายดายนัก?"

ต้วนเทียนขุยเช็ดเหงื่อบนหน้าผากหลานสาวด้วยความปวดใจ ก่อนจะห่มผ้าให้เธอใหม่พลางกล่าวด้วยความกังวลอย่างถึงที่สุด

"ดังนั้น คุณปู่ต้วนจึงคิดว่ามีคนจงใจทำร้ายหนูหลิงเยว่ใช่ไหมครับ?" ลู่เฟยเข้าใจความหมายของเขาได้ในทันที