บทที่ 1271 ดินแดนแห่งบาปกรรม

"ดินแดนแห่งบาปกรรมงั้นหรือ?" แววตาของลู่เฟยเคร่งขรึมขึ้น "คุณปู่ต้วน ช่วยเล่ารายละเอียดให้ฟังหน่อยครับ"

"ดินแดนแห่งบาปกรรมนั้นมีลักษณะคล้ายกับดินแดนอาถรรพ์ร้ายแรง เพียงแต่ว่านอกจากจะมีไอหยินพุ่งทะลุฟ้าแล้ว ยังแฝงไว้ด้วยพลังงานด้านลบที่มืดดำยิ่งกว่า ซึ่งสามารถชักนำให้จิตใจของผู้คนหลงผิดจนนำไปสู่พฤติกรรมบ้าคลั่งที่ไม่สามารถทำความเข้าใจได้"

น้ำเสียงของต้วนเทียนขุยหนักอึ้ง เขาโอนหัวไปมา

"ไอ้พลังงานในจุดนั้น แม้แต่ผมเองก็ไม่กล้าจ้องมองนานนัก รู้สึกเหมือนกับว่าถ้าจ้องมองนานเกินไปจะถูกดูดกลืนเข้าไปเสียเอง"

"อย่างไรก็ตาม วิหารร้างแห่งนั้นถูกทิ้งร้างมานานแล้วและซ่อนตัวอยู่ในป่าลึก โดยปกติแล้วก็ไม่มีใครเข้าใกล้หรอกครับ"