บทที่ 1308 การบรรจุธาตุเพื่อบรรลุธรรม

พระชราลืมเปลือกตาขึ้น แสงอันริบหรี่ที่เล็ดลอดออกมาจากดวงตาขุ่นมัวจ้องเขม็งไปที่ขู่เต็ง

ขู่เต็งรู้สึกขนลุกซู่กับสายตาประหลาดนี้ เขาประสานมือโดยสัญชาตญาณเพื่อปิดบังหน้าอกของตนไว้

"อมิตตพุทธ อาตมาขอบคุณท่านเจ้าอาวาสที่อนุเคราะห์ให้ที่พักพิง"

"พุทธศาสนาเมตตาโปรดสัตว์ นี่เป็นสิ่งที่วัดผู่ตู้ควรทำอยู่แล้ว แต่ในเมื่อข้ามีน้ำใจรับพวกเจ้าไว้ พวกเจ้ากลับบังอาจนัก กล้าดีอย่างไรถึงได้ทำลายพระทองคำอันเป็นสมบัติประจำวัดของข้า!"

แววตาของพระชราผูหมิงเยือกเย็นลง กลิ่นคาวเลือดที่เข้มข้นยิ่งกว่าเดิมพวยพุ่งออกมาจากร่างของเขา