บทที่ 1357 ข้อห้ามในการออกทะเล

ลู่เฟยมองเหม่อไปยังท้องทะเลอันห่างไกล

แสงแดดสาดส่องลงบนใบหน้าอ่อนเยาว์ของเขา ทิ้งรอยแสงสีทองระยิบระยับเอาไว้

"เถ้าแก่! เถ้าแก่ เป็นอะไรไป?" หูจื่อผลักลู่เฟยเบาๆ

"เถ้าแก่มองไปทางนั้นตั้งนานแล้ว มีของดีอะไรอยู่เหรอ?"

เขามองตามสายตาของลู่เฟยไป เห็นเพียงผิวน้ำทะเลที่ส่องประกายระยิบระยับ