บทที่ 1361 เรือทองหยวนเป่า

ศีรษะมนุษย์สีดำทะมึนลอยคอผลุบๆ โผล่ๆ ห้อมล้อมเรือลำเล็กที่มีรูปร่างคล้ายทองหยวนเป่า ค่อยๆ ลอยเข้ามาหาเรือประมง

"อย่านิ่ง อย่าส่งเสียง! ตราบใดที่ไม่ดึงดูดความสนใจของเรือลำนั้น เดี๋ยวมันก็ลอยจากไปเอง!"

เฒ่าเฉียวทำมือเป็นสัญญาณบอกให้พวกลู่เฟยเงียบเสียง แล้วรีบดับเครื่องยนต์ของเรือประมงอย่างรวดเร็ว

เสียงเครื่องยนต์ที่ดังปุ๊ดๆ ดับลง ทั่วทั้งอ่าวอันมืดมิดก็เหลือเพียงเสียงคลื่นทะเลที่ซัดสาดเบาๆ

เฒ่าเฉียวกลืนน้ำลายเอื๊อก ตาข้างเดียวจับจ้องไปยังเรือทองหยวนเป่าที่ค่อยๆ ลอยเข้ามาใกล้อย่างตึงเครียด