บทที่ 1364 หอคอยกระดูกขาว

สุดปลายถ้ำคือแอ่งน้ำแห่งหนึ่ง ซึ่งเต็มไปด้วยน้ำทะเลสีดำทะมึน

ภายในน้ำเต็มไปด้วยโครงกระดูกขาวโพลนอัดแน่นไปหมด

กระดูกขาวโพลนทับถมกันขึ้นไปทีละชั้น จนกลายเป็นหอคอยขนาดย่อมที่มีรูปลักษณ์น่าสะพรึงกลัว

และบนกระดูกสันหลังของโครงกระดูกทุกร่าง ล้วนมีปะการังกระดูกสีเทาขาวงอกขึ้นมา

กระดูกขาวโพลนผอมเกร็ง ท่วงท่าบิดเบี้ยว