บทที่ 1420 ดักแด้มนุษย์

"ไม่พอ ยังไม่พอหรอก..."

แสงเทียนสีเขียวสลัวสว่างขึ้น

พร้อมกับเสียงพึมพำประหลาด ร่างเงาดำสูงใหญ่ก็รีบเดินออกมาจากด้านในสุดของห้องใต้ดิน

"คนหรือผีกันแน่?"

ลู่เฟยมองซ้ายมองขวา พาเหมียวซู่ซู่เดินมาอย่างแผ่วเบา เป่าตะเกียงบุญกุศลให้ดับลง ทั้งสองคนซ่อนตัวอยู่หลังกองไข่สีขาวขนาดยักษ์พอดี