บทที่ 1432 ห้องสะสมความอาฆาต

ประตูลิฟต์เลื่อนเปิดออกอย่างไร้สุ้มเสียง

โถงทางเดินทั้งแคบและยาวลึก ไฟเพดานสีขาวซีดเว้นระยะห่างกันมากถึงจะมีสักดวง พื้นที่ส่วนใหญ่จึงถูกกลืนหายไปในเงามืดมิด

อากาศอับทึบขุ่นมัว อบอวลไปด้วยกลิ่นเหม็นบูดของอาหารเดลิเวอรี่

เวลานี้เป็นช่วงดึกสงัด ผู้เช่าคนอื่นน่าจะหลับกันหมดแล้ว ทุกที่จึงเงียบสงัด มืดมิดและไร้สรรพเสียง

"ให้ตายสิ ที่นี่มันจะอุดอู้เกินไปแล้ว! ทางเดินไม่มีหน้าต่างสักบาน อากาศไม่ถ่ายเทเลยสักนิด!" หูจื่อบ่นทันทีที่ออกจากลิฟต์ "ตดอยู่ตรงหัวทางเดินฝั่งนี้ อีกฝั่งยังได้กลิ่นเลยมั้งเนี่ย เพราะกลิ่นมันระบายออกไปไม่ได้เลย"