บทที่ 146 สัตว์ประหลาดดูดเลือด

"น้องเสี่ยวหยา!"

จิงเจี้ยนหันหลังกลับเป็นคนที่สอง

เจี่ยงหาวแขนขาสั้นรูปร่างเหมือนฟักทอง แถมยังขาดการออกกำลังกาย ไม่นานก็ถูกจิงเจี้ยนวิ่งแซงหน้าไป

จิงเจี้ยนวิ่งรวดเดียวขึ้นไปชั้นบน เห็นแม่บ้านล้มลุกคลุกคลานอยู่หน้าประตูห้องเด็กอ่อน ร่างกายสั่นเทา ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

"เกิดอะไรขึ้น? น้องเสี่ยวหยาเป็นอะไรไป?" จิงเจี้ยนตะโกนถามด้วยความร้อนรน