บทที่ 1477 ความเศร้าสร้อยของหูจื่อ

เกล็ดงูบนข้อเท้าของเจ๊หง เหมือนกับเกล็ดบนร่างของเสอจิงเม่ยไม่มีผิด

"เจ๊หง เกล็ดงูนี่เกรงว่าเสอจิงเม่ยคงจงใจทิ้งเอาไว้แน่ ถ้าหล่อนยังมีพรรคพวก พวกมันต้องตามรอยสัญลักษณ์นี้มาแก้แค้นเจ๊ได้แน่" ลู่เฟยเผยสีหน้ากังวลออกมาเล็กน้อย

"ไม่เป็นไรหรอก ตอนนี้ไม่มีใครรู้ว่าหล่อนตายยังไง ต่อให้มีพรรคพวกก็คงหาไม่เจอในเร็วๆ นี้หรอก กลับกัน พอกลับไปถึงหัวเซี่ยฉันก็ชิงลงมือก่อนได้ โดยการตามหาพวกมันให้เจอก่อน"

เจ๊หงลองดูแล้ว เมื่อเห็นว่าเกล็ดงูนี้เอาไม่ออกก็เลยเลิกสนใจ

"งั้นก็ดีแล้ว"