บทที่ 1489 ผีแมวเจ้าเล่ห์

"พี่โม่หลิน แม่นางเซิ่งหลาน สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง?"

ลู่เฟยถือตะเกียงต่ออายุ วิ่งเข้าไปในห้องรับแขกที่มืดสลัวพร้อมกับเสี่ยวเฮย

แสงสว่างอันอบอุ่นขับไล่ความมืดมิดออกไปได้ส่วนหนึ่ง

"ลู่เฟย นายกลับมาแล้ว! พวกเราไม่เป็นไร ผีแมวคิดจะยอมตายตกไปตามกัน โชคดีที่ฉันกับโม่หลินป้องกันไว้ได้ แต่ว่าตอนนี้ไอ้ผีร้ายนั่นซ่อนตัวไปแล้ว ไม่รู้อยู่ตรงไหน"

เถี่ยเซิ่งหลานละสายตาจากพื้น