บทที่ 1496 ราชาผีแห่งเมืองอวิ๋นเฉิง

เฒ่าเถาเผยรอยยิ้มขื่นออกมาเล็กน้อย

"ล้วนเป็นเพราะแปลงดอกไม้เฮงซวยนั่นทำร้าย! พรุ่งนี้ฉันจะหาคนมาเกลี่ยแปลงดอกไม้ให้เรียบ ทำเป็นถนนใหญ่ให้ทุกคนเดินผ่านไปเลย!"

เรื่องราวได้รับการแก้ไขอย่างราบรื่น

พวกลู่เฟยปฏิเสธคำเชิญชวนให้อยู่ต่อของเฒ่าเถา และไม่รับอั่งเปาที่เขาให้ เอ่ยลาแล้วจากไป

"เซิ่งหลาน ไม่ใช่ทุกคนจะจิตใจดีและเกลียดความชั่วร้ายเหมือนเธอนะ ความจริงแล้ว ในชนบทเรื่องที่แย่งที่ดินแย่งน้ำจนถึงขั้นมีคนตายก็มีไม่น้อย คนเราน่ะ ยอมเสียเปรียบกันไม่ได้เลยสักนิด บางครั้ง เรื่องเล็กๆ ก็อาจลุกลามกลายเป็นความแค้นฝังลึกได้"