บทที่ 1503 เสี่ยวเหม่ยและเสี่ยวซ่วย

"หมายความว่ายังไง เถ้าแก่?"

หูจื่อมองลู่เฟยอย่างระแวดระวังทันที

"ฉันไม่กินมื้อดึกแล้วไม่ได้หรือไง?"

"บุหรี่มวนนี้มีกลิ่นคาวงู เหมือนกับกลิ่นของไม้แกะสลักชิ้นนั้นไม่มีผิดเพี้ยน" ลู่เฟยยื่นบุหรี่ให้จงเสี่ยวจิง "คุณจง คุณลองดมดูสิว่าใช่ไหม?"

จงเสี่ยวจิงรีบดึงหน้ากากอนามัยลงมาเล็กน้อย ดมกลิ่นบุหรี่ซ้ำไปซ้ำมา ก่อนจะพยักหน้าด้วยความตื่นเต้น