บทที่ 1506 เถาสาวงาม

ผลสตรอว์เบอร์รีสีแดงสดแผ่กลิ่นคาวงูออกมาจางๆ

ลู่เฟยหลบเลี่ยงผลไม้เล็กๆ เหล่านั้น เหยียบย่ำไปบนใบหญ้าหนานุ่ม จนกระทั่งมาถึงเบื้องหน้าต้นไม้ใหญ่

หูจื่อหิ้วไข่ไก่ป่ากับหนูเป็นๆ กระโดดข้ามไปอย่างระมัดระวัง

จงเสี่ยวจิงเดินเขย่งปลายเท้า ด้วยเกรงว่าจะไปแตะโดนพวกมันเข้าแม้แต่นิดเดียว

ไอ้หัวทองกับเสี่ยวเหม่ยประคองกันและกัน ถึงแม้พวกเขาจะไม่เข้าใจว่าทำไมถึงห้ามเหยียบผลสตรอว์เบอร์รี แต่ฝีเท้ากลับระมัดระวังเป็นพิเศษ