บทที่ 1522 ยารวมวิญญาณได้มาไม่ง่ายเลย

"แย่แล้ว! จางโม่หลิน รีบกลับมาเร็ว!"

เมื่อเห็นจางโม่หลินถูกกลิ่นข้าวผีพัวพัน เถี่ยเซิ่งหลานก็ร้องตะโกนด้วยความร้อนรน

จางโม่หลินตอบสนองรวดเร็วมาก ในชั่ววินาทีที่เถี่ยเซิ่งหลานตะโกน เขาก็กลั้นหายใจทันที แล้วถอยหลังอย่างรวดเร็วราวกับกระต่ายตื่นตูม

ควันสีขาวติดตามมาอย่างไม่ลดละราวกับหนอนชอนไชกระดูก และสลายหายไปในอากาศเมื่อจางโม่หลินถอยพ้นจากรัศมีที่ชาวบ้านกราบไหว้

สีหน้าของจางโม่หลินกลับมาเป็นปกติ แต่หัวใจกลับหล่นวูบ