บทที่ 1530 ตราประทับมรณะ

จางโม่หลินจ้องมองฝ่ามือของตัวเองอย่างเหม่อลอย

รูปร่างของตราประทับนั้น คล้ายกับใบหน้าภูตผีที่โผล่ออกมาจากละอองเลือดมาก

ทำไมเถาสานทงคว้ามือเขาแค่ทีเดียว บนฝ่ามือเขาก็มีของแบบนี้เพิ่มขึ้นมาได้?

ระหว่างที่เขากำลังเหม่อลอยอยู่นั้น

กำแพงที่โอนเอนจวนเจียนจะล้มจู่ๆ ก็พังทลายลงมา หล่นทับใส่หัวเขาอย่างจัง