บทที่ 1537 ได้รับการสืบทอดจากลู่เฟยมาเต็มๆ

ใบหน้าของเซียนกระบี่ยังคงซีดเซียว ความอ่อนแอไม่ได้จางหายไปจากแววตา เห็นได้ชัดว่าร่างกายยังไม่ฟื้นฟูเต็มที่

แต่ทว่าสภาพจิตใจดูดีขึ้นมากแล้ว

เมื่อเขาเห็นสีหน้าร้อนรนของพวกลู่เฟยทั้งสามคน ก็ไม่ได้รู้สึกประหลาดใจเลยแม้แต่น้อย เห็นได้ชัดว่าเขารู้อยู่แล้วว่าพวกเด็กๆ มาที่นี่เพราะเหตุใด

หลังจากลู่เฟยนั่งลงก็เข้าประเด็นทันที เขาให้จางโม่หลินแบมือออก

"ผู้อาวุโสเซียนกระบี่ ท่านดูที่กลางฝ่ามือของเขา ทำไมถึงยังมีรอยประทับมรณะอยู่อีกล่ะ? หรือว่าราชาผียังไม่ตาย?"