บทที่ 1562 ไม่เจอกันนานเลยนะ

"ดำกับผีอะไรล่ะ!"

ลู่เฟยโมโหจนแทบจะหัวเราะออกมา

"ทำไม... เสียงเหมือนพ่อค้าหน้าเลือดเลยล่ะ?"

จิงเจี้ยนมองพวกลู่เฟยด้วยสายตางุนงง ก่อนจะถอนหายใจอย่างอ่อนแรง

"ช่างเถอะ คงเป็นภาพหลอน... ภาพหลอนทั้งนั้น... พ่อค้าหน้าเลือดเจ้าเล่ห์ขนาดนั้น จะรีบมาปรโลกเร็วขนาดนี้ได้ยังไง..."