บทที่ 1570 เลี้ยงเตาหลอม

"ที่แท้แมลงหมักสุราหน้าตาเป็นแบบนี้เองเหรอ?"

จางโม่หลินและเถี่ยเซิ่งหลานยื่นหน้าเข้าไปใกล้ไหสุราในอ้อมแขนของตุ๊กตากระเบื้องเคลือบ จ้องมองด้วยความอยากรู้อยากเห็น

แมลงตัวนี้แตกต่างจากที่พวกเขาจินตนาการไว้โดยสิ้นเชิง

"ฉันนึกว่าอย่างน้อยมันก็น่าจะดูเป็นตัวแมลงซะอีก แต่ที่เห็นนี่มันชิ้นเนื้อแดงๆ ขนาดเท่านิ้วมือชัดๆ แถมยังโดนหั่นไปครึ่งหนึ่งอีกด้วย"

"ฉันว่าเหมือนเนื้อวัวแห้งมากกว่านะ..."