บทที่ 1572 โชคลาภกลายเป็นภัยพิบัติ

ลู่เฟยทำราวกับไม่ได้ยินคำพูดของเจี่ยงอวี้ชิง เขาโบกมือให้หูจื่อ

"ไปเปิดม่านออก ให้แสงแดดส่องเข้ามา เราจะได้เห็นชัดๆ หน่อย"

"รับทราบครับ เถ้าแก่!"

หูจื่อเดินตรงไปที่หน้าต่างทันที

"ปรมาจารย์ ปรมาจารย์ลู่ ห้ามให้มันโดนแสงแดดเด็ดขาดนะครับ!"