บทที่ 1582 วิญญาณคืนสู่วิญญาณ จิตคืนสู่จิต

มืออันเหี่ยวย่นราวกับกิ่งไม้แห้งและเต็มไปด้วยจุดด่างดำของช่างเย็บศพ ในชั่วพริบตาที่แทงเข็มเย็บศพลงบนผิวหนังของเฉียนคุนจื่อ อาการสั่นเทาทั้งหมดก็หายไปอย่างปาฏิหาริย์

ดวงตาฝ้าฟางของเขาในยามนี้กลับทอประกายเจิดจ้า แววตาแฝงไว้ด้วยความสงบนิ่งที่ผ่านร้อนผ่านหนาวและรู้แจ้งเห็นจริงในเรื่องความเป็นความตาย

เฉียนคุนจื่อไม่รู้สึกเจ็บปวดเลยแม้แต่น้อย

ทุกคนมองช่างเย็บศพด้วยความประหลาดใจ โดยเฉพาะคนของสมาคมเมืองอวิ๋นเฉิงทั้งสองคนนั้น

มือข้างหนึ่งของช่างเย็บศพกดลงบนลำคออันเย็นเฉียบและซีดเซียวของเฉียนคุนจื่ออย่างมั่นคง ส่วนมืออีกข้างก็จับเข็มเย็บศพไว้