บทที่ 1589 แดนสังหารในความฝัน

ลู่เฟยมองดูหมู่บ้านที่เงียบสงัดและมืดมิด ก่อนจะค่อยๆ ก้าวเดินไปพร้อมกับจิงเจี้ยนอย่างระมัดระวัง

หมู่บ้านแห่งนี้เงียบสงัดราวกับป่าช้า

ราวกับว่านอกจากพวกเขาสองคนแล้ว ก็ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดๆ หลงเหลืออยู่อีกเลย

บรรยากาศอันน่าสะพรึงกลัวนี้ทำให้จิตใจของพวกเขาว้าวุ่น

ทั้งสองคนเดินไปค้นหาไป