บทที่ 1597 อย่าระเบิดห้องครัวฉันก็แล้วกัน

ลู่เฟยครุ่นคิดดู ช่วงนี้ไม่มีสิ่งชั่วร้ายที่เหมาะจะปล่อยขายเลยจริงๆ

"ฝากขอบใจความหวังดีของคุณชายโอวด้วยนะ ถ้าฉันมีของดีเมื่อไหร่จะแจ้งให้เขาทราบอีกที"

"น้องลู่ นายอย่ามาล้อฉันเล่นเลย นายไปเมืองอวิ๋นเฉิงตั้งนาน จะไม่มีของติดไม้ติดมือกลับมาเลยเหรอ? ฉันไม่เชื่อหรอก นี่มันไม่ใช่สไตล์นายเลยนะ" หลิวฟู่กุ้ยยังไม่ยอมแพ้

"เฒ่าหลิว นายอายุมากจนความจำเสื่อมแล้วหรือไง? ฉันเคยบอกนายแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าไม่ใช่สิ่งชั่วร้ายทุกชิ้นจะเหมาะเอาไปขายแลกเงินน่ะ?"

ลู่เฟยกลอกตาใส่เขา