บทที่ 1609 ถ้ำคางคกทองคำถูกปล้น

ปลายร่มแตะลงเบาๆ ไอหยินไหลเวียน

จิตสำนึกของลู่เฟยดำดิ่งลงสู่เศษเสี้ยวความทรงจำของคางคกทองคำตัวน้อย

ภาพตรงหน้าราวกับผืนน้ำที่ถูกก้อนหินโยนลงไป กระเพื่อมไหวเป็นวงคลื่น เผยให้เห็นภาพอันมืดมิดและเย็นยะเยือก

ทัศนวิสัยอยู่ในระดับต่ำและสั่นไหวไปมา

เศษตะกอนลอยล่องอยู่ในน้ำ