บทที่ 1611 โลงศพเหล็กใต้น้ำ

"ยังมีชีวิตอยู่? พ่อค้าหน้าเลือด นายคิดจะพูดเรื่องตายให้กลายเป็นเรื่องเป็นอีกแล้วนะ ชัดเจนว่าเป็นเรื่องร้าย แต่พอมาถึงมือนายทีไรก็กลายเป็นเรื่องดีไปซะทุกที"

จิงเจี้ยนฟังแล้วส่ายหน้าดิก

"ฉันรู้ว่านายอยากปลอบใจคางคกน้อย แต่ตอนนี้นายให้ความหวังมันไปแล้ว ถ้าวันหน้ามันรู้ความจริง มันจะไม่ยิ่งผิดหวังกว่าเดิมหรือไง?"

"นี่พี่จิง นายหัดใช้สมองคิดหน่อยสิ! คางคกทองคำสามขาตายไปก็เป็นแค่กองหินแตกๆ คนคนนั้นจะเอากองหินแตกๆ ไปทำไม? หรือว่าที่บ้านเวลาจะกินวอลนัตแล้วไม่มีอะไรเอามาทุบงั้นเหรอ?" ลู่เฟยเอ่ยอย่างจริงจัง

จิงเจี้ยนลองคิดทบทวนดูอีกที มันก็มีเหตุผลอยู่บ้างจริงๆ