บทที่ 1614 ผีหิวตัณหากลับ

ลู่เฟยและจิงเจี้ยนยังคงรอคอยข่าวจากผู้อาวุโสซงอยู่นานก็ยังไม่ได้ความ ในขณะที่กำลังร้อนใจอยู่นั้น โทรศัพท์ของหูจื่อก็โทรเข้ามาพอดี

"เรื่องประหลาด? ไม่ใช่ว่าให้นายเฝ้าอยู่ที่ริมแม่น้ำหรือไง นายไปรู้มาได้ยังไง?"

"โธ่ เถ้าแก่ ก็เกาเสี่ยวเฟิงมาแล้วไง! ไอ้หมอนี่ตัวโตซะเปล่ายังนิสัยเสียเหมือนเดิม เขาบอกว่าเขาเฝ้าอยู่ที่ริมแม่น้ำคนเดียวก็พอแล้ว ไล่ให้ฉันไปหาที่เย็นๆ อยู่ซะ ฉันล่ะไม่อยากจะทนดูหน้าเหม็นบูดของเขาสักเท่าไหร่หรอก"

หูจื่อบ่นกระปอดกระแปดเป็นชุด

"ฉันก็เลยพาเสี่ยวเฮยไปเดินเล่นที่หมู่บ้านแถวๆ นี้แทน"