บทที่ 1624 โลงเหล็กทมิฬกินคน

ซ่า!

โซ่เหล็กที่ขาดสะบั้นหดกลับเข้าไปในโลงศพราวกับงูพิษที่ได้รับบาดเจ็บ

ทว่าวินาทีต่อมา โซ่เหล็กที่เส้นใหญ่และหนากว่าเดิมจำนวนมากก็พุ่งพรวดออกมาจากรอยแยกของโลงศพ ฟาดฟันเข้าใส่ลู่เฟยและจิงเจี้ยนอย่างดุร้าย

"เยอะขนาดนี้เลยเหรอ!" จิงเจี้ยนยังไม่ทันได้ทิ้งระยะห่างจากโลงเหล็กใบใหญ่ โซ่เหล็กเหล่านั้นก็ฟาดลงมา เขาที่อยู่หน้าสุดรับเคราะห์ไปเต็มๆ จึงรีบกวัดแกว่งกระบี่อาคมเจ็ดดาวด้วยความตกตะลึง

แสงดาวสว่างวาบ