บทที่ 1635 โลงซ้อนโลง

โซ่เหล็กที่ขาดสะบั้นจมลงสู่ก้นแม่น้ำ

นิ้วมือโลหะพวกนั้นหดกลับไปแล้ว กระบี่แขวนเล่มเล็กยังคงเสียบคาอยู่ในรอยแยก

โลงเหล็กดำทะมึนกลายเป็นสัตว์ประหลาดที่ไร้เขี้ยวเล็บ สูญเสียพลังในการต่อต้าน ทำได้เพียงหยุดนิ่งอยู่ในน้ำอย่างเงียบสงบ

ลู่เฟยและจิงเจี้ยนมาถึงหน้าโลงศพ พวกเขาไม่ได้รีบร้อนลงมือ แต่รออยู่ครู่หนึ่ง เมื่อเห็นว่าโลงเหล็กใบใหญ่นี้ไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ จึงค่อยขยับเข้าไปใกล้ อาศัยมองลอดรอยแยกเข้าไปสำรวจภายในโลง

ด้านในมีมนุษย์เหล็กที่เต็มไปด้วยสนิมนอนอยู่จริงๆ บริเวณหัวมีตะปูตอกอยู่เต็มไปหมด มองดูไม่กี่ครั้งก็ทำเอาพวกเขารู้สึกปวดหนังหัวขึ้นมาเลยทีเดียว