บทที่ 1642 เลือดลวกปาก

พายุหมุนน้ำพัดกระหน่ำส่งเสียงหวีดหวิว

เสาน้ำที่เหมือนงูหลามรัดพันเกาเสี่ยวเฟิงจนขยับเขยื้อนไม่ได้ ผีดิบขาวซีดตัวนั้นอ้าปากกว้าง กัดเข้าที่คอของเกาเสี่ยวเฟิงอย่างจัง

"อ๊าก..."

เกาเสี่ยวเฟิงตัวแข็งทื่อ ส่งเสียงร้องโอดครวญในลำคอ

"เหล่าเกา!"