บทที่ 1646 ยังมีเรื่องประหลาดใจ

ฤทธิ์ของขนนกล่องหนเมื่ออยู่ในมือของราชาโจรจางทั้งสามคน สามารถคงอยู่ได้นานหลายวัน พวกมันงัดแงะเข้าบ้านคนอื่นคงมีเคล็ดวิชาลับอะไรสักอย่างในการใช้งาน

แต่ลู่เฟยก็พอใจมากแล้ว

เวลาครึ่งชั่วยามก็เพียงพอให้ทำอะไรได้ตั้งมากมาย สำคัญที่คุณภาพ ไม่ใช่ปริมาณ

"เฒ่าหลิว นายไม่ต้องกลัว ฉันก็แค่เดินเล่นไปเรื่อยเปื่อย นายทำธุระของนายต่อเถอะ ฉันกลับก่อนล่ะ"

ลู่เฟยเมินเฉยต่อท่าทีตื่นตระหนกตกใจของหลิวฟู่กุ้ย แล้วเดินกลับโรงรับจำนำอักษรเสียไปด้วยความเบิกบานใจ