บทที่ 1651 รสนิยมการสะสมสุดพิลึก

โรงรับจำนำเล็กๆ หาได้ยากที่จะมีคนนั่งอยู่เต็ม

ลู่เฟยแยกมาคุยกับนายท่านสามผังตามลำพังคนละฝั่ง คนอื่นๆ ก็รู้มารยาทดีจึงไม่ได้เข้าไปรบกวน

"ของพิเศษประเภทรองเท้า แถมยังต้องเป็นของผู้หญิงด้วยเหรอ?"

ลู่เฟยมองนายท่านสามผังด้วยความแปลกใจเล็กน้อย

"ถูกต้อง แต่แค่เป็นรองเท้าผู้หญิงมันยังไม่พอ ต้องเป็นรองเท้าที่งดงามและมีเพียงชิ้นเดียว เป็นของล้ำค่าที่หาไม่ได้อีกแล้วบนโลกใบนี้" นายท่านสามผังพยักหน้า