บทที่ 1653 รากฐานของของชั่วร้าย

"รับไม่ได้งั้นเหรอ?"

ชายหนุ่มหน้าตาตื่นตะลึง มองลู่เฟยด้วยความโกรธเล็กน้อย

"ทำไมถึงรับไม่ได้? เหรียญทองแดงนี่ก็ขายออกไปจากโรงรับจำนำของคุณ ทำไมคุณถึงไม่รับคืนล่ะ?"

"โรงรับจำนำอักษรเสียไม่รับของที่ขายไปแล้วคืน! ของชั่วร้ายเมื่อขายออกไปแล้วก็ถือว่าจบกัน หลังจากที่ของชิ้นนี้ขายให้เถ้าแก่หลัวไปแล้ว ก็ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับโรงรับจำนำอักษรเสียอีก"

ลู่เฟยตอบกลับด้วยรอยยิ้มบางๆ