บทที่ 1664 เนื้อดิบคลุกสีชาด

ทันทีที่ก้อนเนื้อชุ่มเลือดก้อนนั้นถูกขว้างออกไป กรงเล็บที่เกาะอยู่บนบ่าของลูกกตัญญูก็พลันอันตรธานหายไปทันที

โก่วหยาจางรีบเข้าไปกระชากตัวเขาขึ้นมา แล้วถีบเข้าที่ก้นไปทีหนึ่ง

"รีบไสหัวไปเร็วเข้า! ถ้ายังกล้าหันหลังกลับมามองอีก แกก็นอนรอโดนกัดตายได้เลย!"

"มะ ไม่กล้าแล้ว..."

ลูกกตัญญูวิ่งเตลิดเปิดเปิงไปข้างหน้าอย่างทุลักทุเล