บทที่ 1668 สุสานลูกกตัญญู

"ฉันก็แค่เดาไปคร่าวๆ ไม่รู้ว่าถูกหรือเปล่า ยังไงก็ให้ผู้อาวุโสช่วยไขข้อข้องใจให้พวกเราดีกว่า" ลู่เฟยผายมือออกทั้งสองข้าง

"สู้ให้นายลองพูดมาดูก่อนดีกว่า" โก่วหยาจางล้วงซองบุหรี่ออกมาจากอกเสื้อ หยิบออกมาสองสามมวนแล้วโยนให้ช่างแบกโลงเฒ่ากับหูจื่อคนละมวน

"ทุกคนเหนื่อยกันมามากแล้ว นั่งพักสักเดี๋ยว ค่อยๆ คุยกันเถอะ"

"โอ้โห ขอบใจนะ" หูจื่อนึกไม่ถึงว่าจะมีส่วนของตัวเองด้วย รู้สึกดีใจมาก รีบหยิบไฟแช็กออกมาจุดบุหรี่ให้ทุกคน

โก่วหยาจางหาก้อนหินที่ค่อนข้างสะอาดก้อนหนึ่งเพื่อนั่งลง สูดควันบุหรี่เข้าปอดลึกๆ แล้วพ่นควันสีเทาออกมาเป็นสายยาว ช่างแบกโลงเฒ่าก็นั่งลงพักเหนื่อยเช่นกัน เขาแบกโลงศพมาทั้งชีวิต เคยพบเจอเรื่องราวพิลึกพิลั่นมาไม่น้อย ไม่ว่าจะอันตรายแค่ไหน ขอแค่เอาชีวิตรอดมาได้ เขาก็ไม่สนอะไรทั้งนั้น