บทที่ 168 หมอกหยิน

สีทาผนังที่หลุดร่อนร่วงกราวลงมา

กลุ่มผมสีดำก้อนใหญ่ผุดออกมาจากกำแพง ราวกับแม่น้ำสีดำที่ไหลทะลักเข้าใส่คนทั้งสี่ในตึก

ภาพนี้มันน่าสยดสยองเกินไปแล้ว

นึกไม่ถึงเลยว่า ภายในกำแพงจะยังมีเส้นผมซ่อนอยู่อีก!

ไม่สิ!