บทที่ 1704 เบิกฤกษ์แดง

ก้อนดินเหล่านี้แห้งสนิทแล้ว รูปร่างไม่แน่นอน คล้ายกับเศษซากของอะไรบางอย่างที่แหลกละเอียดแล้วร่วงหล่นลงมา

แต่ทุกก้อนกลับส่งกลิ่นเหม็นเน่าเหมือนซากหนูตาย

"เถ้าแก่ลู่ ดินพวกนี้มันยังไงกันแน่" เฉินจินฟาเอ่ยถามด้วยความร้อนรน

"ตอนนี้ยังไม่รู้หรอก แต่ที่แน่ๆ ก็คือ สัญลักษณ์พลอยแดงนั่นไม่ได้ตกลงไปเอง และก็ไม่ใช่ฝีมือมนุษย์ด้วย แต่มีคนใช้วิธีการพิเศษบางอย่างผลักมันลงไป" ลู่เฟยห่อก้อนดินเหล่านั้นเอาไว้ แล้วเดินไปที่ขอบระเบียงมองออกไปไกลๆ

สัญลักษณ์พลอยแดงกลิ้งไปตามพื้นทิ้งรอยครูดเป็นทางยาว รั้วเหล็กที่ขอบระเบียงก็ถูกกระแทกจนเป็นรอยโหว่ขนาดใหญ่