บทที่ 1725 แมลงโสมม

เท้าหยกบนโต๊ะบูชาถูกของสีแดงอมดำน่าสะอิดสะเอียนพันธนาการไว้ ส่งกลิ่นเหม็นเปรี้ยวชวนคลื่นไส้ออกมา

หญิงชราสกุลหวงไม่ยอมบอกเล่าถึงต้นสายปลายเหตุ

ลู่เฟยเผยสีหน้าหนักใจ เอ่ยตามตรงว่า "คุณยาย คุณไม่ยอมบอกที่มาที่ไปของของโสมมพวกนี้ แล้วฉันจะไปรู้ได้ยังไงว่าพวกมันคืออะไร แล้วจะกำจัดพวกมันได้ยังไงล่ะ"

"ทำไม ลู่ชิงเสวียนไม่ได้สอนเธอไว้หรือไง" หญิงชราสกุลหวงขมวดคิ้ว

"คุณปู่ของฉัน... หลายปีมานี้ไม่อยู่บ้านน่ะ" ลู่เฟยนึกถึงสมุดเล่มเล็กที่คุณปู่ทิ้งไว้ให้ พยายามค้นหาในความทรงจำว่ามีของที่งอกอยู่บนรูปสลักหยกหญิงสาวแบบนี้บันทึกไว้หรือไม่