บทที่ 1747 ที่แท้ก็เป็นแก

ขี้ค้างคาวร่วงหล่นลงมาใส่หน้าใส่ตาราวกับเม็ดฝนสีดำ

"ระวัง!"

ทั้งสี่คนรีบหลบหลีก แต่ก็ยังโดนสาดจนเลอะไปทั้งตัวอยู่ดี

"ถุยๆๆ! ค้างคาวไร้จรรยาบรรณพวกนี้อีกแล้ว!"

จิงเจี้ยนบ้วนเศษขี้ค้างคาวในปากไปพลาง ด่าทอไปพลาง