บทที่ 1803 เคราะห์กรรมมารในใจ

หมอกสีเหลืองหนาทึบแผ่ซ่านอยู่ใต้แสงจันทร์

กลิ่นเหม็นเน่าอันเกินจะบรรยายแพร่กระจายไปทั่วบริเวณ

อานุภาพความรุนแรงของกลิ่นนี้ช่างมหาศาลเหลือเกิน อย่าว่าแต่หวายวัวเลย ต่อให้เป็นช้างหลายๆ เชือกก็ยังโดนรมจนตายได้

แม้จะไม่ได้ยืนอยู่ในรัศมีที่กลุ่มหมอกปกคลุม ก็ยังหลีกหนีจากกลิ่นนี้ไม่พ้น

ลู่เฟยพยายามกลั้นหายใจอย่างเต็มที่ แต่หยาดน้ำตาก็ยังอดไหลพรากออกมาไม่ได้