บทที่ 1808 เมล็ดท้อ

ลูกท้อผลใหญ่สีแดงระเรื่ออวบอิ่มและส่งกลิ่นหอมกรุ่นอีกลูกหนึ่ง กลิ้งมาหยุดอยู่ที่ปลายเท้าของเด็กชายฟันหลอ

"มีลูกท้อใหญ่อีกลูกด้วย!"

เด็กชายทั้งตกใจและดีใจ รีบประคองลูกท้อลูกนี้ขึ้นมา แล้วหันกลับไปมองบนต้นท้อ

ครั้งนี้ เขามองเห็นได้ชัดเจนยิ่งขึ้น

ท่ามกลางกิ่งก้านใบไม้สีเขียวมรกต ใบหน้าเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยขนปุกปุยแฝงความขวยเขินและอยากรู้อยากเห็น กำลังจ้องมองเขาด้วยความคาดหวัง