บทที่ 1831 ภาชนะชั้นเลิศ

ฉับ! ฉับ!

เสียงปัตตาเลี่ยนและกรรไกรดังก้องซ้ำไปซ้ำมาอย่างเนิบนาบ

ลู่เฟยและพรรคพวกทั้งสามคนที่อยู่บนต้นไม้ใหญ่ มองทะลุผ่านหน้าต่างที่มัวหมอง เก็บภาพการกระทำของสองสามีภรรยาเอาไว้ในสายตา

เด็กชายปัญญาอ่อนถูกโกนเส้นผมและคิ้วออกจนหมดสิ้น

ศีรษะโล้นเลี่ยนเตียนโล่งราวกับไข่พะโล้ปอกเปลือก ดูอย่างไรก็พิลึกพิลั่น