บทที่ 1843.2 ยังมีความลับอีกข้อหนึ่ง

ชายคนนั้นรูปร่างเตี้ยม่อต้อ ท่าทางลับๆ ล่อๆ ราวกับคุ้นเคยกับตึกแดงหลังเล็กแห่งนี้เป็นอย่างดี เขาเดินเลาะมาตามเงาของผนังด้านนอก ปีนขึ้นไปบนกำแพง แล้วชะเง้อคอมองเข้าไปข้างใน

ท่าทางคล่องแคล่วว่องไวราวกับหนูตัวจริง

"พ่อค้าหน้าเลือด นายดูสิ มีคนมา!"

ลู่เฟยที่กำลังพิงพนักเก้าอี้หลับตาพักผ่อนอยู่ ถูกจิงเจี้ยนที่นั่งอยู่เบาะข้างคนขับใช้ศอกกระทุ้ง

"ใครน่ะ"